یکشنبه , ۲۲ مرداد ۱۳۹۶
خانه » اطلاع رسانی » پاندای قرمز
پاندای قرمز

پاندای قرمز

مشخصات فیزیکی: پاندای قرمز با در نظر گرفتن دم ۳۰ تا ۶۰ سانتی‌متری، حدود ۷۹ تا ۱۲۰ سانتی متر طول دارد. وزن پاندای نر ۵/۴ تا ۲/۶ کیلوگرم و وزن ماده آن ۳ تا ۵/۴ کیلوگرم است. این حیوان با موهای بلند و نرم به رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز در قسمت‌های فوقانی بدن و موهای مشکی در قسمت‌های تحتانی و صورتی با رنگ روشن و علائم اشک مانندی که دارد برای خوردن نی‌اختصاص یافته است. در صورتش نشانه‌های سفید رنگی دارد که شبیه راکون است ولی هر یک از این نشانه‌ها، علائم متفاوتی دارند. آنها دارای سر نسبتا گرد با گوش‌های متوسطی هستند، بینی سیاه و نیز چشم‌های بسیار تیره‌ای دارند. دم پرپشت آنها با شش حلقه به رنگ‌های قرمز و زرد اخرایی که به طور یکی در میان در عرض دم قرار گرفته‌اند تعادل را در آنها برقرار کرده و نیز در مقابل خزه‌ها و گلسنگ‌هایی که درخت‌ها را در زیستگاه آنها پوشانده، آنها را استتار می‌کند. پاها سیاه، کوتاه و شبیه پاهای خرس است که موهای پرپشتی کف پنجه‌های حیوان را که غدد معطر در آن پنهان شده پوشانده است و در سطوح پوشیده از برف و یخ در حکم یک عایق حرارتی عمل می‌کند. پاندای قرمز با پنجه‌های قوی، خمیده و تیزی که دارد می‌تواند هنگام بالا رفتن از شاخه‌های باریک درختان و چیدن میوه و برگ‌ها محکم به شاخه‌ها بچسبد.

رفتارها: این حیوانات موجوداتی هنرمند و آکروبات باز هستند که غالبا روی درختان و معمولا به صورت تنها زندگی می‌کنند و به ندرت به صورت جفت و در گروه به سر می‌برند. آنها موجوداتی استثنایی در ایجاد صداهایی چون سوت و صداهایی برای برقراری ارتباط هستند. آنها شب‌ها روی زمین یا روی درختان با سرعت و چابکی زیاد به دنبال غذا می‌روند. آنها برای خوردن آب پنجه‌هایشان را داخل آب فرو کرده و سپس پنجه‌ها را می‌لیسند. شکارچیان پانداهای قرمز را پلنگ‌های برفی، سمورها و انسان‌ها تشکیل می‌دهند. با پیشروی انسان‌ها به زیستگاه این جانوران، گونه‌های پاندای قرمز با خطر انقراض مواجه شده‌اند.

پانداهای قرمز فعالیت روزانه خود را با شستن موهای خود از طریق لیسیدن پنجه‌های جلوی بدن و ماساژ پشت و زیر شکم و پهلوهای خود شروع می‌کنند. آنها پشت و شکم خود را به کناره‌های درختان و صخره‌ها می‌کشند و سپس در قلمرو خود گشت زده و با ترشح ماده معطر قوی از ناحیه مقعد خود قلمرو خود را به حیوانات دیگر اثبات می‌کنند. چنانچه پاندای قرمز احساس خطر کند سعی می‌کند به بالای صخره‌ها یا درختان دور از دسترس برود و اگر قادر به فرار نباشد روی پاهای عقبی خود می‌ایستد که ظاهر آنها را ترسناک‌تر کرده و به آنها اجازه می‌دهد از چنگال‌های تیز و برنده پنجه‌های جلویی خود استفاه کند که جراحت‌های جدی را به بار می‌آورد.

تغذیه: غذای اصلی پانداهای قرمز نی بوده و مانند پاندای عظیم‌الجثه قادر به هضم سلولوز نیستند بنابر این برای بقاء معمولا از مقادیر زیادی نی تغذیه می‌کنند. علاوه بر این، آنها از توت‌ها، میوه‌ها، قارچ، ریشه‌ها، میوه‌های بلوط، گلسنگ، سبزه و چمن نیز تغذیه کرده و کمبود غذایی خود را با پرندگان جوان، تخم پرندگان، جوندگان کوچک و حشرات جبران می‌کنند. ولی در زمان اسارت به آسانی گوشت می‌خورند.

خطر انقراض: پانداهای قرمز گونه‌های در معرض خطری هستند. هیچ آمار دقیقی از جمعیت کل آنها در دست نیست ولی به دلیل پراکندگی زیستگاه‌های طبیعی آنها، تعداد اندک و نوع غذای خاص و ویژه: بسیار در معرض خطر هستند. در جنوب غربی چین، شکارچیان پانداهای قرمز را به خاطر مو و بخصوص دم پرپشت و با ارزش آنها که برای ساخت کلاه از آن استفاده می‌شود شکار می‌کنند. در نواحی مختلف چین که محل اصلی زندگی پانداهای قرمز است، از موی آنها در جشن‌ها و مراسم محلی و در مراسم ازدواج از آنها استفاده می‌شود. و نوعروسان چینی از این کلاه‌های زیبا و خوش یمن استفاده می‌کنند.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href=javascript:void(0); title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>