شنبه , ۲۶ تیر ۱۳۹۵
خانه » اطلاع رسانی » سنقر خاکستری
سنقر خاکستری

سنقر خاکستری

در برخی نقاط این پرنده با نام های سنقر تالابی و سنقر شمالی نیز شناخته می شود . سنقر خاکستری دارای دم و بالهای دراز و پاهای آن زرد رنگ است . صورت آن همانند جغد گرد و بخش بالایی پاهایشان دارای نوارهایی سفید رنگ می باشد و چشمانی زرد رنگ دارند . پرندگان نر بالغ ، دارای بالا تنه ای به رنگ آب مایل به خاکستری و بخش زیرین بدنشان سفید است . ماده ها دارای بخش فوقانی قهوه ای و بخش زیرین به رنگ نخودی هستند و در ناحیه سینه و پهلو نوارهایی به رنگ قهوه ای دارند .
پرنده نابالغ ، دارای پشتی به رنگ قهوه ای تیره ، همراه با اندکی زردی است . بخش زیرین بدنشان به رنگ دارچین که در آن نوارهای رنگی دیده نمی شود .
طول بدن آن حدود ۴۳ تا ۶۵ سانتی متر است و فاصله ی دو سر بالها از ۱۰۵ تا ۱۳۵ سانتی متر متغییر است . وزن آنها بین ۳۴۰ تا ۵۰۰ گرم متغییر است .
سنقر خاکستری در اروپا و امریکا و آسیا دیده می شود . و مناطق باز مانند علفزار ها و زمین های مرطوب را ترجیح می دهد . انواعی که در نواحی شمالی زندگی می کنند ، از نوع مهاجر هستند . این پرنده در یک سالگی به بلوغ می رسد .
عمده غذای انها را پستانداران کوچک ، پرندگان ، خزندگان ، حشرات و لاشه تشکیل می دهند . سنقر های خاکستری در ارتفاع کم به صورت آرام پرواز می کنند و پس از یافتن شکار بر روی آن شیرجه می زنند . این پرندگان همانند جغد ها حس شنوایی بسیار خوبی دارند و این حس در شکار به آنها کمک می کند.
سنقرهای خاکستری بر روی زمین لانه سازی می کنند و هرساله از همان لانه قبلی خود استفاده می کنند . عموما یک نر با دو یا سه ماده جفت گیری می کند . حتی دیده شده است که یک نر با هفت ماده جفت گیری می کند .
لانه آنها شبیه فنجان بوده و از هر چیزی که در محیط پیرامون خود بیابند برای لانه سازی استفاده می کنند . هرماده ، لانه ای جداگانه دارد . پرنده ی ماده چهار یا پنج تخم می گذارد و ۲۹ تا ۳۲ روز روی تخم ها می خوابد . جوجه ها بسیار فعال هستند و ۲۹ تا ۳۹ روز در لانه باقی می مانند .
در فصول غیر از فصل جفت گیری معمولا دسته هایی را تشکیل می دهند که بعضا ۲۰ پرنده در این دسته ها دیده می شود . یک جفت برای تمام عمو با هم زندگی نمی کنند . پرنده ی نر معمولا زودتر از ماده ها به محل لانه سازی می رود و با رسیدن ماده ها نمایش های هوایی را اجرا می کند و رنده ی نری که حرکات یشتری انجام دهد ،نظر ماده های بیشتری را به خود جلب می کند . نمایش های هوایی شامل پرواز های Uشکل و موج گونه است و بعضا این نمایش تا یک کیلومتر یا بیشتر ادامه می یابد . در انتخاب محل لانه ، نر و ماده با هم همکاری می کنند . و لانه سازی با مشارکت هردو انجام می شود . عمل لانه سازی از چند روز تا چند هفته به طول میانجامد. حتی در مدتی که ماده روی تخم ها خوابیده است ، اضافه کردن مواد جدید به لانه افزایش می یابد .حتی در طی پرورش جوجه ها ممکن است این عمل ادامه یابد .
عموما پرنده ی ماده روی تخم ها می خوابد و فقط برای گرفتن سهم خود از غذایی که نر آورده است لانه را ترک می کند . و گهگاه لانه را برای پرواز های کوتاه و جمع کردن مواد جدید برای لانه ترک می کند .
پرنده ی نر غذا را با خود به لانه آورده و از هوا آن را به نزدیکی لانه می اندازد . ولی اگر ماده در لانه نباشد آن را در لانه می اندازد . هرگز به طور مستقیم به جوجه ها غذا نمی دهد .
اگر چند ماده با یک نر جفتگیری کنند غذایکمتری به دست می آورند لذا خود نیز به شکار می پردازند که موجب آسیب پذیر شدن لانه در برابر شکارچیان می شود.
هنگامی که جوجه ها به سن دو هفتگی می رسند ، شروع به راه رفتن کرده و تا ۱۵ متری لانه می روند . در سن ۴ الی ۵ هفتگی جوجه ها اولین پرواز خود را انجام می دهند . جوجه ها عموما شبها را در لانه گذرانده و منتظر غذا می مانند . والدین شکار را از بالا برای جوجه ها می اندازند و اغلب جوجه ای که زودتر از همه به غذا برسد آن را می خورد . جوجه ها عموما به دنبال یکدیگر می دوند . این پرنده در تمامی نقاط ایران به جز منتهی الیه جنوب شرقی ایران دیده می شود .

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href=javascript:void(0); title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>