پنجشنبه , ۱۹ مرداد ۱۳۹۶
خانه » اطلاع رسانی » بیماری های قارچی شتر
بیماری های قارچی شتر

بیماری های قارچی شتر

بیماری های قارچی در میان شترهائی که در محیط های خشک کویری زندگی می کنند کمتر گزارش شده است زیرا که در چنین محیط هائی کاهش شدید رطوبت محیط وتابش مستقیم آفتاب وبالا بودن دمای محیط و پراکندگی شترها باعث کاهش تماس بین شترهای آلوده و شترهای سالم می گردد . اما به هرحال این گونه بیماری ها در محیط های غیر صحرائی و معتدل در بین شترها گزارش شده است و ما در این جا به بررسی بیماری های قارچی گزارش شده در شتر می پردازیم
بیماری درماتوفیتوز ( کچلی Ring Worm ) Dermatophytosis :

بیماری قارچی واگیری است که عرب ها به آن « داء القرع » می گویند . این بیماری همه حیوانات اهلی واز آن جمله شترها را مبتلا می سازد . این بیماری به انسان نیز منتقل می گردد . تمامی حیوانات اهلی به این بیماری حساس هستند و قارچ ها در تمامی مناطق دنیا پراکنده می باشند .در شترها بیماری با ظهور جراحاتی دایره ای شکل بر روی پوست ، همراه با پوسته ضخیم وخالی از مو مشخص می شود .
این بیماری معمولاٌ شترها را در سن کمتر از سه سالگی مبتلا می کند وهمان طور که ذکر شد با جراحاتی دایره ای شکل مشخص می شود که قطرآن ها بین یک تا دو سانتی متر است ودر جاهای مختلفی از بدن مشاهده می گردد و بیشتر بر روی سر ، گردن ،شانه ها ، پاها و پهلوها دیده می شود .

عامل مسبب بیماری :
گونه های مختلفی از تریکوفیتون ها Trichophyton spp معمولاٌ عامل مسبب بیماری می باشند . البته گزارش های دیگری نیز وجود دارند که عامل مسبب بیماری در شتر را میکروسپورم Microsporum می دانند .
بیش از ۲۸ گونه تا کنون شناخته شده است که می توانند بیماری درماتوفیتوز را در حیوانات مختلف به وجود آورند ، که این عوامل بیماری زا را می توان در دو گروه عمده تریکوفیتون ها و میکروسپورم ها دسته بندی کرد .

جدول شماره ۱ : قارچ های جدا شده از جراحات قارچی شتران

درماتوفیتوز

محققین

تریکوفیتون ویروکوزوم

Curasson (1947)

Nasser(1969)

Torky & Hammad (1981)

EL- Kader (1985)

EL- Tamavy et al.(1988)

Mahmoud (1993)

Fadelmula et al . (1994)

Abouzaid (1995)

تریکوفیتون منتاگروفیتس

Refai & Miligy (1968)

Kuttin et al . (1986)

Mahmoud (1993)

تریکوفیتون شوئن لاینی

Kamel et al . (1977)

Chatterjee et al . (1978)

Al Ani et al . (1995)

تریکوفیتون سرکیسووی

Ivanova &  Polyakov (1983)

تریکوفیتون دانکالینسی

Dalling et al .(1966)

میکروسپوروم ژیپسوم

Boever & Rush (1975)

Kamel et al . (1977)

Fischman et al  .(۱۹۸۷)

Mancianti et al . (1988)

Gitao et al . (1998)

میکروسپوروم  کانیس

El – Kader ( 1985)

El – Tamavy et al . (1988)

Abou Zaid (1995)

دیگر گونه ها

اسپروتریکس شنگه ئی

Curasson (1947)

کاندیدا البیکانس

غیر منتشره

پنسیلیوم  ویناسیوم

انواع اپسیدو روتیوم

انواع اپسیدو اراشینیتوس

انواع الیس چیریا

میسیلیا استیرلی

Singh & Singh (1969)

کریپتوکوکوس نئوفورمیس

Ramadan et al .(1989)

کریزوسپوریوم

Mahmoud (1993)

( جدول به نقل از Wernery & Kaaden ( 2002) )

Boever & Rush ( 1975 ) در آمریکا ذکر نمودند که شاهد بروز جراحاتی محدود همراه با پوسته ریزی وریزش پشم در شتر ماده یک کوهانه ای بودند که محل ضایعه روی شانه ها ودست ها قرار داشته است وعامل مسبب بیماری قارچ « میکروسپوروم ژیپسئوم » M. gypseum بوده است .
Dalling ( 1966 ) گزارش نمود که بیماری کچلی با عامل مسبب « تریکوفیتون دانکالینسی » T.dankaliense به صورت شایعی در بین شترهای شمال سومالی مشاهده شده است .
Chatterjee وهمکارانش ( ۱۹۷۸ ) توانستند «تریکوفیتون شوئن لاینی » T.Schoenleini را از یک شتر سیرک در کلکته هند جدا نمایند وشاهد بروز جراحات وسیع وپیشرفته ، خارش شدید وریزش پشم در این حیوان بودند وجراحات بیشتر بر روی کوهان ، گردن وکپل های حیوان وجود داشت وموی شتر بیمار در برابر اشعه « وود» فاقد فلورسانس بوده است .
در شوروی سابق Khamiev (1982 )گزارش نسبت ابتلائ بالائی را به بیماری کچلی با عامل مسبب تریکو فیتون در میان شترهای دو کوهانه و یک کوهانه داد. وی مشاهده نمود که نسبت ابتلا در ماده شترها بالا بوده و به حدود ۷۷% می رسید در حالی که نسبت ابتلا در شترهای نر در حدود ۲۳% بوده است و دوره کمون بیماری در حدود ۸ الی ۳۰ روز بوده است و بیماری در شترهائی که بیش از ۴ سال سن داشتند مشا هده نشده است.
Nasser (1969 )گزارش نمود که ” تریکوفیتون وروکوزوم ” T.Verrucossum عامل مسبب بیماری کچلی در شترهای مصری بوده است. در حالی که(۱۹۷۵) Kotin & Paimer در طی بررسی های خود در باره ابتلای قارچی حیوانات اهلی و پرندگان، توانستند “تریکو فیتون منتاگرو فایتس ” T.Mentagrophytes را از دو نفر از شترها جدا نمایند.
Khamiev (1979 )درطی بررسی های خود درباره بیماری کچلی شتر ثابت نمود که عامل مسبب بیماری “تریکو فیتون وروکوزوم ” بوده است.
Sarkisov و همکارانش(۱۹۸۹) اقدام به بررسی بیماری کچلی در شترهای جوان یک کوهانه و دو کوهانه در شوروی سابق نمودند و اظهار کردند که یکی از عوامل مسبب بیماری در میان شترهای شوروی “”تریکو فیتون سرکیسووی T.Sarkisovii میباشد که این گونه از تریکو فیتون ها در سال ۱۹۸۳ کشف گردید.
EL_Timawy و همکارانش (۱۹۸۸) در مصر اقدام به اخذ ۲۰۰ نمونه از مو و پوست ۲۰۰نفر شتر مصری مبتلا به بیماری کچلی نمودند و پس از کشت نمونه ها بر روی محیط «سابورود دکستروز آگار» توانستند گونه های متفاوتی از تریکوفیتون و میکرو سپوروم ها را جدا نموده و شناسائی نمایند که این ها عبارت بودند از :۱۴ مورد تریکوفیتون (۷%)،۸ مورد تریکوفیتون منتا کروفیتس (۴%)، ۶ مورد میکروسپوروم کانیس (۳%)، ۴ مورد میکروسپوروم ژیپسئوم M.gypseu .آنها همچنین توانستند که تریکوفیتون تریستری T.Terrestre را از ۱۵ % شتر های سالم نیز جدا کنند و نتایج آزمایش ۱۰۰ نمونه خاک تهیه شده از محل سکونت این شتر ها نمایانگر وجود ۱۶ مورد تریکوفیتون تریستری و ۱۰ مورد میکروسپوروم ژیپسنوم یوده است.
Abdurahman&Borbstein (1991 )اظهار می دارند که بیماری کچلی از بیماری های شایع در بین شترهای سومالی است.
Khamiev (1982)اظهار می دارد که عدم رعایت اصول بهداشتی در مراکز نگهداری و پرورش شترها باعث وقوع این بیماری در بین آن ها می گردد.بیماری از طریق تماس مستقیم و یا غیر مستقیم بین حیوانات سالم و بیمار منتقل می گرددو قارچ ها معمولا پوست را مورد حمله قرار می دهند و باعث ایجاد جراحاتی دایره ای شکل بر روی مناطق مختلفی از بدن می گردند و گاهی نیز ممکن است که قارچ به زیر جلد راه یافته و باعث ایجاد حساسیت در منطقه گشته و زوائدی در مناطق بدون مو ایجاد نماید.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href=javascript:void(0); title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>